My Creepy Susanne - Blood on your face

ΧΡΗΣΤΟΣ ΚΑΡΙΩΤΗΣ - ΣΥΝΝΕΦΑ ΣΤΗ ΛΑΣΠΗ

ΣΚΙΑ…

Να θυμάσαι πως…
Είμαστε τόσο αδύναμοι
μπροστά στη θέα του έρωτα
που τον σπαταλάμε στο πρώτο φιλί
μόνο και μόνο επειδή δεν αντέχουμε
το βάρος της σκιάς του

Χρήστος Καριώτης

ΓΙΝΕΣΑΙ ΑΝΟΙΞΗ…

Δεν έχει όρια το πάθος την ώρα που γεννιέται
Μια θάλασσα από λάβα αγγίζει την καρδιά σου
Και πάνω σ' ένα κύμα η αγάπη σου κρατιέται
Καθώς εσύ στην άμμο ζωγραφίζεις τα όνειρα σου

Τρέχεις μόνη σε άγνωστα φεγγάρια
Άνοιξη γίνεσαι κι ανθίζεις μακριά
Στέκομαι μόνος στο χάος ξεχασμένος
Και περιμένω ένα χάδι σου ξανά

Φοράω ακόμη αυτή την μάσκα που ματώνει
Κάθε φορά που η φαντασία μου ξυπνά
Κι όταν έρχεται η αυγή και με λυτρώνει
Εσύ στέκεσαι δίπλα μου και με κρατάς σφιχτά

Χρήστος Καριώτης

ΑΓΑΠΗ...

Δεν έχω τίποτα να κρύψω
Είμαι ακριβώς αυτός που βλέπεις
Ένας άθλιος ονειροπόλος
Που χτίζει κόσμους με καυτό μελάνι...
 
Τι είναι η ζωή χωρίς το άγγιγμα σου;
Μια νύχτα χωρίς το φως του φεγγαριού...
Τι είναι ο έρωτας όταν τον στολίζεις με ανόητους φραγμούς;
"Αγάπη" με δίχτυ ασφαλείας..
Μια ηλίθια πρόβα στον καθρέφτη
για να πεις "σ αγαπώ"

Χρήστος Καριώτης

ΧΕΙΜΩΝΑΣ...

Είσαι μια συνήθεια που πληγώνει
Το αντίο σου κρατάω
Σε στίχους μαγεμένους σαν νυχτώνει
Νεράιδες κυνηγάω

Κι όπως ταξιδεύεις σε μια απέραντη ερημιά
Θα με βρεις ξανά σε μια σου σκέψη κλειδωμένο
Στα μάτια σου η άνοιξη κρύφτηκε ξανά
Κι εγώ σ’ έναν ατέλειωτο χειμώνα περιμένω

Χρήστος Καριώτης

ΑΠΟΓΝΩΣΗ...

Δεν είμαι άνθρωπος ούτε κτήνος
Είμαι τα κομμάτια μιας ελπίδας
Που γεννήθηκε σαν έρωτας
Και ξεψύχησε σαν ανεξέλεγκτο πάθος...
Είμαι μια βροχή συναισθημάτων
Που ξεπλένει αναστολές απο καταπιεσμένα σώματα...
Μην μπερδεύεις τον έρωτα με την απόγνωση
Ο έρωτας δεν σε αφήνει να κοιμηθείς
Η απόγνωση δεν σε αφήνει να ξυπνήσεις...

ΘΑΡΡΟΣ...

Δεν βρήκα ποτέ το θάρρος να σου πω τι αισθάνομαι για σένα

Πριν ο έρωτας γίνει εμμονή
Θα σε βαφτίσω όνειρο...
Και θα κλείσω τα μάτια μου για πάντα...

ΧΑΜΟΓΕΛΟ...

Μ' έλουζαν με φως τα μάτια σου
Σε κρατούσα σφιχτά στην αγκαλιά μου
κι ένοιωθα τους χτύπους της καρδιάς σου
Ήσουν ο μοναδικός λόγος που χτυπούσε η δική μου

Σαν άνεμος ήρθες
Σε μια έρημη γή με ταξίδεψες
Σκοτεινή κι απέραντη
Μόνοι εσύ κι εγώ... για πάντα μαζί

Τι κρίμα
Μόλις ξημέρωσε
Έγινες πάλι ένα χαμόγελο
Σε μια ξεθωριασμένη φωτογραφία...

ΑΚΡΟΒΑΤΩ...

Ακροβατώ σε μια συνήθεια ποτισμένη με τύψεις
Μισά φιλιά της χάρισα και ψήγματα αφοσίωσης
Φλεγόμενα σώματα… στάζουν νέκταρ
Πίνω να ξεχάσω την θλίψη που… κερνάω

Μην ζεις για μένα… ζήσε μαζί μου
Το άρωμά σου μ' ακολουθεί… το δικό της με μεθάει
Αλλάζω πρόσωπο… για να μην δακρύσεις κι απόψε
Χαμογελάς την ώρα που σ' αρνούμαι

Όταν ζεις αγκαλιά με έναν θάνατο…
παίρνεις ζωή απ' τις ψυχές που κουβαλάει
Είσαι μια δεδομένη εικόνα
μουτζουρωμένη από εφήμερες ηδονές

ΛΥΠΑΜΑΙ...

Ένα ταξίδι ήσουν
που τελείωσε ξαφνικά
λίγο πριν το ξέφωτο
Λίγο πριν την τελευταία λέξη

Κορεσμός
Καταπιεσμένα πάθη
Ψεύτικες ζωές
Αλλάξαμε γαμώτο

Σχεδιάσαμε το αύριο
πάνω στα ψήγματα του χθες
κι έμεινε λευκή η σελίδα του σήμερα
Λυπάμαι.....

ΘΝΗΤΟΣ...

Κάποιοι έρωτες δεν έζησαν πολύ

γιατί δεν ήξεραν πως να επιβιώσουν

όταν οι σάρκες που τους γέννησαν

έγιναν θνητές...

Κάποιοι άλλοι ζούνε για πάντα

αλλά δεν ανθίζουν ποτέ...

μένουν κρυμμένοι στα κουφάρια

των δειλών κατόχων τους

Έμεινες δίπλα μου απόψε...

αλλά πάλι φοβήθηκα να τσαλακώσω

αυτό το ηλίθιο “Εγώ” μου

ΚΡΥΒΕΣΑΙ...

Κρύβεσαι...

εκεί που πάντα σε βρίσκω

Μου λείπεις...

κάθε φορά που ανοίγω τα μάτια μου

Όνειρο...

λικνίζεσαι κάτω απ' τα βλέφαρα μου

Είσαι κοντά...

κι όμως τόσο μακριά μου

Γίνομαι βροχή...

κάθε φορά που ματώνεις

Γίνεσαι φως...

και ντύνομαι Έρεβος...

Αντίο...

ΤΑ ΧΡΩΜΑΤΑ ΤΗΣ ΝΥΧΤΑΣ...

Μάτια που δεν έλαμψαν ποτέ

Ο έρωτας μέσα σε εισαγωγικά

Έτσι τον έζησες… έτσι τον σκότωσες

Κρέμεσαι πάνω από ένα σπασμένο τηλέφωνο

Περιμένεις χρόνια τώρα να χτυπήσει

Να μιλήσεις με τον ίσκιο σου

που χάθηκε μέσα σε σπασμένα χαμόγελα

και “συγνώμες” γραμμένες πάνω σε μουχλιασμένους τοίχους

Μπροστά σου η αγάπη... σαν τριαντάφυλλο

κι εσύ δεν την αγγίζεις γιατί φοβάσαι μη ματώσεις

Τι κρίμα ρε φίλε…

Να προσπαθείς να δεις τα χρώματα της νύχτας

με σκυμμένο το κεφάλι...

ΑΝΑΣΕΣ...

Βουβοί δρόμοι… παγωμένοι
Ξεχασμένοι θεοί αργοσβήνουν γύρω σου
Οι τελευταίες τους ανάσες λευκά περιστέρια
Οπτασίες απ' το παρελθόν θολώνουν το διάβα σου

Ιστορίες που γράφτηκαν στην άμμο
κι η θάλασσα τις πήρε μακριά
Απέλπιδα προσπάθεια να βρεις προορισμό
σ' ένα σαθρό παρόν που σε σκοτώνει

Αλήθεια πες μου...
Μέσα στις ατέλειωτες στιγμές της μοναξιάς σου
Πόσες φορές ένιωσες ελεύθερος;

Christos Kariotis ft Nikos Mavris - "ΜΗΝ ΠΑΤΑΣ ΤΑ ΟΝΕΙΡΑ ΜΟΥ"

ΔΙΠΛΑ ΜΟΥ...

Για μια στιγμή σ' ένοιωσα δίπλα μου
να με κοιτάς με τα καταπράσινα μάτια σου
Για μια στιγμή η καρδιά μου χτύπησε ξανά...
την στιγμή που μια γλυκιά ανάμνηση
ποδοπατούσε το άχρωμο παρόν
Ο χρόνος χωρίς εποχές…
ένας πέτρινος ήλιος… ένα άδειο φεγγάρι
Σ' έψαχνα σ' ατέλειωτους σκοτεινούς ουρανούς…
κι εσύ είχες κρυφτεί στην σκιά μου…

"ΠΟΤΕ"...

Μην λες εύκολα την λέξη "ποτέ"…
Το "ποτέ" δεν έχει αρχή και τέλος…
Μόνο ένα ενδιάμεσο πισώπλατο χτύπημα
απο έναν έρωτα που αν και ήξερες πόσα πρόσωπα είχε…
τον αγκάλιασες με κλειστά μάτια.

Μην σκορπάς τα φιλιά σου στη νύχτα
Μετά θα ψάχνεις μέσα σε αμέτρητα όνειρα
για να τα πάρεις πίσω…

Christos Kariotis ft Nikos Mavris - ΚΑΠΟΙΕΣ ΝΥΧΤΕΣ